thumb|Samuel Meyerson podczas partii szachów, w środku Julius Eliasberg Samuel Meyerson (ur. 23 października 1851 w Płońsku, zm. 14 października 1939 w Warszawie) – polski lekarz laryngolog. Jeden z pierwszych polskich laryngologów; wymienia go Adam Politzer w swojej Geschichte der Ohrenheilkunde (1907).

Życiorys Urodził się 23 października 1851 w Płońsku w rodzinie żydowskiej Józefa i Zofii. Jego krewnym był filozof Émile Meyerson (1859–1933). Uczęszczał do gimnazjum w Toruniu, ukończył je w Warszawie w 1869, wyróżniony złotym medalem. Studiował medycynę na wydziale lekarskim Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. W 1874 otrzymał tytuł lekarza. Następnie, od 1878 do 1882, był asystentem na oddziale wewnętrznym Szpitala Ujazdowskiego. W 1882 na kilka miesięcy wyjechał specjalizować się w laryngologii do Wiednia, a stamtąd do Paryża. Po powrocie praktykował w Warszawie. W latach 1890–1896 pracował w ambulatorium laryngologicznym Szpitala dla Dzieci im. Bersonów i Baumanów.