W skład orkiestry malinke wchodzą najczęściej 3 dunduny: kenkeni – najmniejszy z dundunów, jego fraza jest najkrótsza i pełni rolę stałego punktu odniesienia, uzupełniając jednocześnie melodię rytmu. Muzyk grający na kenkeni może powtórzyć swą frazę nawet kilkunastokrotnie, zanim pozostali muzycy grający na dundunach zagrają swe frazy tylko raz. Kenkeni nie wykonuje wariacji. Muzyk grający na tym bębnie w danym rytmie gra niezmiennie tę samą melodię. sangban – w muzyce malinke średni co do wielkości a zarazem najważniejszy dundun. On określa rytm, który w danej chwili jest grany, daje sygnały prowadzące orkiestrę za tancerzem poprzez dany utwór muzyczny. Sangban może grać wiele wariacji, dodając urozmaicenia do melodii macierzystej, co powoduje, że rytm cały czas się zmienia, mimo że w tle ciągle brzmi melodia, od której sangban zaczął grać swój rytm. dundun lub dundunba (ba w językach Mande znaczy duży) – największy rozmiarem dundun, dostarcza basowego brzmienia orkiestrze bębniarskiej. Jego melodia oplata i niejako zawiera w sobie melodię graną przez sangban.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Dundun · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.