Tworzy tło, na którym sangban może się wypowiedzieć, tworząc ostateczny kształt danego rytmu i melodii bębnów.
Orkiestrę dundunów uzupełniają bębny djembe, które grają swe partie akompaniamentów oraz solo podkreślające ruch tancerza.
Tradycyjnie na dundunach gra się w pozycji poziomej, kładąc je bokiem na ziemi lub krześle. Muzyk dundunfola gra na jednej membranie za pomocą drewnianej pałki, drugą ręką gra natomiast na dzwonku, przytwierdzonym do dunduna za pomocą sznurka.
Drugą bardzo znaczącą tradycją związaną z bębnami dundun jest ta pochodząca od ludu Khassonke z regionu Kayes w Mali. Dundunfola khassonke są jedynymi dundunfola o statusie griota. To właśnie wyróżnia dundunfola oraz tamafola khassonke (muzyk grający na bębnie tama) od pozostałych bębniarzy regionu Afryki Zachodniej.
Khassonke używają dundunów naciągniętych skórą kozy, dzwonek trzymają przywiązany do palców, nie zaś do bębna, a bębnów w zestawie mają tylko dwa: konkoni - mniejszy akompaniujący dundun, grający niezmiennie jedną frazę; dundun - większy instrument,