Stefania Przedecka, właśc. Sura Przedecka, ps. Marysia, Zofia, Wiktoria, Mariańska, Tańska, Kalinowska, Maria Nowakowska (ur. 22 stycznia 1879 r. w Kutnie, zm. 21 stycznia 1938 r. w Leningradzie) – polska i sowiecka działaczka komunistyczna pochodzenia żydowskiego, członek SdKPiL, KPP oraz RKP(b) i WKP(b).
Życiorys Pochodziła z żydowskiej rodziny drobnomieszczańskiej. Jej ojciec Berek (Bernard) wysłał ją na pensję żeńską do Warszawy, by zdobyła średnie wykształcenie. Początkowo pracowała jako nauczycielka, a w 1902 r. została modystką.
Od 1904 r. należała do Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy, prowadziła agitację wśród robotnic i zakładała koła kobiece partii. Współorganizowała strajk krawców w Warszawie, za co latem 1905 r. była pierwszy raz więziona przez władze rosyjskie na oddziale kobiecym Pawiaka, zwanym Serbią. W 1906 r. została przewodniczącą Związku Zawodowego Pracowników Igły. W 1907 r. została ponownie aresztowana i wydalona z Kongresówki. Przez ponad dwa lata przebywała w Szwajcarii, udzielając się w sekcji SdKPiL w Zurychu. W 1910 r. wróciła potajemnie z zagranicy i wznowiła aktywność polityczną, kierując organizacją partyjną na terenie Łodzi i działając w Komitecie Warszawskim SdKPiL.