Do wybuchu drugiej wojny światowej zaprojektował i urządził około dwustu mleczarni o różnej zdolności produkcyjnej, instalując w nich nowoczesną aparaturę. W latach 1935–1937 kierował warsztatami mechanicznymi Warszawskiej Fabryki Wyrobów Metalowych „Pelikan”, gdzie między innymi uruchomił nowe typy sprzętu mleczarskiego. W 1937 r., dążąc do uniezależnienia się od krajowych i zagranicznych kooperantów, założył własne warsztaty mechaniczne, nastawione wyłącznie na wyrób aparatury mleczarskiej. Działalność tę przerwał wybuch drugiej wojny światowej. Po wojnie wrześniowej, w której brał udział, powrócił do Warszawy, gdzie zorganizował w swych warsztatach konspiracyjną produkcję części i podzespołów do broni dla oddziałów Armii Krajowej. Były to najpierw elementy granatów ręcznych, oprzyrządowanie do produkcji spłonek zapalników, później zaś podzespoły do pistoletów maszynowych „Błyskawica”, których do sierpnia 1944 r. dostarczył około 800 kompletów. Po wojnie przez pewien czas był dyrektorem Fabryki Obić Papierowych i Papierów Kolorowych „J. Franaszek” S.A. w Warszawie. Później pracował w Centrali Spółdzielni Mleczarsko-Jajczarskich, gdzie nadzorował na przykład budowę zakładu mleczarskiego w stolicy czy opracował projekt montażu dużej mleczarni w Nowej Hucie. Od 1952 r.