Wanda Wereszczyńska (ur. 20 czerwca 1910 w Kościelcu, zm. 7 grudnia 1978 w Częstochowie) – polska malarka i pedagog.

Życiorys Urodziła się w 1910 roku w rodzinnym majątku w Kościelcu pod Częstochową jako córka Stefana i Jadwigi z Kobyłeckich. W latach 1922–1925 uczyła się w warszawskiej szkole im. Cecylii Plater-Zyberkówny, a w 1930 w Prywatnej Szkole Malarstwa prof. Adama Rychtarskiego w Warszawie. Malarstwo studiowała na Wydziale Malarstwa i Wydziale Malarstwa Dekoracyjnego warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych od 1931.

Jej kariera nabrała tempa jeszcze przed wybuchem II wojny światowej. W 1935 dwie martwe natury jej autorstwa włączono do Wystawy Malarstwa w Wilnie, a dwa lata później na Międzynarodowej Wystawie Plastyki w Bukareszcie przedstawiono siedem jej pejzaży. Obrazy Wereszczyńskiej znajdowały także nabywców wśród instytucji państwowych. Jej praca „Nad stawem” została w 1937 zakupiona przez Fundusz Kultury Narodowej działający przy Prezydium Rady Ministrów.

W 1938 uzyskała dyplom na Wydziale Pedagogicznym warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, dzięki czemu uczyła w późniejszych latach przedmiotów artystycznych, a rok później ukończyła studia w zakresie malarstwa i otrzymała z Funduszu Kultury Narodowej stypendium obejmujące wyjazd do Włoch.