Wybuch II wojny światowej uniemożliwił jednak wyjazd.

Podczas niemieckiej okupacji została wysiedlona przez Niemców z kościeleckiego majątku w 1941 roku do Częstochowy, gdzie pozostała także po wojnie. W czasie okupacji zniszczeniu uległa też ponad setka jej prac malarskich.

Po wojnie była współzałożycielką częstochowskiego liceum plastycznego oraz wiceprezesem oddziału Związku Polskich Artystów Plastyków. W Liceum Sztuk Plastycznych w latach 1945–1948 była nauczycielem. W 1962 zorganizowano indywidualną wystawę jej prac w warszawskiej Zachęcie. W 1965 otrzymała Złoty Krzyż Zasługi, została też odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i odznaką „Zasłużony Działacz Kultury”.

Malowała głównie martwe natury, kwiaty, pejzaże i portrety. Jej prace prezentowano w Moskwie, Pekinie, Londynie, Teheranie i Mińsku, a obecnie znajdują się w zbiorach w Warszawie, Krakowie, Kielcach, Częstochowie, Bytomiu i Opolu oraz w Wielkiej Brytanii i Kanadzie.

Została pochowana na cmentarzu w Borownie.

Upamiętnienie 7 grudnia 1998 na fasadzie kamienicy przy ul.