Po likwidacji diecezji chełmskiej i utworzeniu diecezji lubelskiej w 1805 Krasnystaw funkcjonował również jako stolica diecezji lubelskiej. Pełnił również funkcję starostwa grodowego i w związku z tym za czasów I Rzeczypospolitej miały tu miejsce sądy szlacheckie: ziemski i grodzkiM. Pawlikowski, Sądownictwo grodzkie w przedrozbiorowej Rzeczypospolitej, Strzałków 2012, tenże, Sądownictwo ziemskie w przedrozbiorowej Rzeczypospolitej, Strzałków 2012.. thumb|left|Edward Gorazdowski – Krasnystaw (1871) W połowie XVII wieku, w czasie wojen polsko-szwedzkich, zniszczono zamek i mury miejskie.
Od końca XVIII wieku Krasnystaw pełnił również funkcję miasta garnizonowego. W 1790 Krasnystaw był jednym ze stanowisk 4 Brygady Kawalerii Narodowej, której żołnierze uczestniczyli następnie w wojnie polsko-rosyjskiej 1792 roku i insurekcji kościuszkowskiej.
Od 1795 miasto znajdowało się w zaborze austriackim, od 1809 w Księstwie Warszawskim, a od 1815 w Królestwie Polskim.
W okresie Królestwa Polskiego Krasnystaw był jednym z garnizonów Dywizji Ułanów. W mieście mieściło się dowództwo II Brygady Ułanów, a w latach 1820–1830 stacjonował tu 2 Pułk Ułanów. Jesienią 1830 w Krasnymstawie znajdowały się sztab oraz 3. i 4. szwadron pułku.