Archidiecezja teherańsko-isfahańska (; ) – jedyna archidiecezja obrządku łacińskiego w Kościele katolickim w Iranie ze stolicą w Teheranie obejmująca swoim zasięgiem cały Iran. Ustanowiona diecezją 12 października 1629 przez Urbana VIII. Podniesiona do rangi archidiecezji Isfahańskiej 1 lipca 1910 bullą papieską przez Piusa X, a przemianowana 8 stycznia 2021 przez papieża Franciszka na archidiecezję Teherańsko-Isfahańską. Arcybiskupstwo podlega bezpośrednio (do) Stolicy Apostolskiej.
Historia Pochodzenie i rozwój Niektórzy misjonarze dominikanie i franciszkanie wysłani przez papieża Innocentego IV do Mongolii zatrzymują się w 1246 roku w północnej Persji. W 1318 roku erygowano metropolitę Soltanii z sześcioma diecezjami sufraganami. Pierwszym biskupem był dominikanin o. Francesco da Perugia. Najazd na Tamerlan zakończył około 1380 roku tę pierwszą próbę misyjną (łac.).
Delegacja wysłana przez króla Hiszpanii Filipa III do cesarza Safavida Abbasa I została dobrze przyjęta. Ponieważ ten ostatni okazał się przychylny religii chrześcijańskiej, w 1602 roku do Persji przybyli hiszpańscy misjonarze. W 1608 roku misja została oficjalnie powierzona Ojcom Karmelitów Bosych przez Papieża Klemensa VIII, który otworzył mały kościół w Isfahanie. W 1628 roku przybyli kapucyni.