Związał się z działaczką komunistyczną Belą Frenkiel (1907–1988)Grób Izabelli Różańskiej w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej., którą poznał podczas kuracji w Śródborowie k. Warszawy. Przeżył z nią razem resztę życia, ale nie zawarł formalnego związku. Bela Frenkiel (od 1945 Izabella Różańska) zdała maturę w żydowskim gimnazjum koedukacyjnym „Buki”, następnie bez powodzenia studiowała przez dwa lata prawo na Uniwersytecie Warszawskim, a później Uniwersytecie Lwowskim im. Jana Kazimierza, skąd została relegowana. W 1927 przyjęto ją do KPP. Po wojnie w latach 1952–1956 pracowała na stanowisku kierownika Centralnej Kartoteki KC PZPR.
Podczas II wojny światowej Po agresji ZSRR na Polskę wraz z Belą Frenkiel przedostał się na tereny okupacji sowieckiej, do Kostopola, gdzie obydwoje pracowali w powiatowym, a następnie rejonowym NKWD. Sam we własnoręcznym życiorysie podał swoje stanowisko w NKWD: pracownik „gosudarstwiennoj biezopasnosti”AIPN, 0193/7094, Akta osobowe Józefa Różańskiego, k. 5.. W 1940 został wezwany do Lwowa, gdzie rozpoczął pracę w Oddziale Politycznym NKWD dla polskich jeńców 1939 – pełnił funkcję oficera polityczno-wychowawczego oraz służył za tłumacza. Słynął z donosicielstwa do NKWD na wszystkich, w tym także na swoich towarzyszy, za różne odchylenia.