ich genealogią zkąd poszli, a do szlachectwa Polskiego wtrącić się sposoby różnemi tentowali i do herbów Nobilium udawać śmieli. Per Insignem Equitem Polonum de Domo Magnorum Comitum a Sieciechow, 1626. Tytuł ten pojawił się w rękopisie najprawdopodobniej dopiero w XIX wieku, jednak nie można stwierdzić czy nadpis znajdował się w oryginalnym rękopisie. Po proemium pojawia się kolejny tytuł Liber Generationis seu Synopsis Cathalogi Gentis Chami Plebeanorum secundum Alphabetum Calepini modo Conscriptus – stąd pochodzi tytuł Liber chamorum (notowany po raz pierwszy w 1679 r.)
Metody zbierania informacji W rękopisie Liber generationis plebeanorum zapisane są nazwiska ponad dwustu informatorów Trepki. Informatorami byli przedstawiciele wszystkich grup społecznych: szlachta (zarówno magnaci jak i szlachta niższa), stan mieszczański (głównie mieszkańcy Krakowa, Koszyczek, Proszowic, Miechowa i Żarnowca) oraz chłopi służący w domach szlachty. Autor zbierał również materiały na własną rękę, podróżując, bywając na zjazdach szlacheckich, jarmarkach, uroczystościach, ale również składając wizyty w karczmach i u krawców. Zapisane przez niego historie zawierają ogromną masę szczegółów, stąd wniosek, iż robił notatki podczas słuchania opowieści.