Oprócz tego sięgał do ksiąg sądowych grodzkich, ziemskich i trybunalskich, odwiedzał archiwa miejskie, a także sięgał do źródeł historiograficznych, zwłaszcza do Herbów rycerstwa polskiego Bartosza Paprockiego (niewystąpienie nazwiska w herbarzu było dla autora wystarczającym dowodem na nieszlacheckie pochodzenie).
Geografia Według danych zebranych przez Trepkę, najwięcej „fałszywych” szlachciców pochodziło z województwa krakowskiego (1370 osób), województwa sandomierskiego (330) oraz Mazowsza (111). Kolejne miejsca zajęły województwo sieradzkie (86), Wielkopolska (84), województwo lubelskie (68), ziemia przemyska (62), Ukraina (59), Litwa (45), województwo ruskie (29), Prusy Królewskie i Warmia (27), Śląsk (25), ziemia belska (9) oraz Podlasie (8).
Województwo krakowskie Wysoka pozycja województwa krakowskiego wynika głównie z faktu, iż Trepka mieszkał w Krakowie, jednak znaczna przewaga nad innymi terenami pozwala stwierdzić, że Kraków był głównym ośrodkiem, gdzie nielegalnie dokonywano przejścia do stanu szlacheckiego.