Germańska gwara zachodniopomorska posiada szeroki wachlarz słowiańskiego słownictwa (pomeranizmów), które zaczerpnęła w trakcie asymilacji języka Pomorzan.
Cechy fonetyczne gwar Pomorza Szczecińskiego Na podstawie analizy zapisów toponimów w średniowiecznych (i późniejszych) źródłach łacińsko- i niemieckojęzycznych, Ewa Rzetelska-Feleszko ustaliła, że słowiańskie dialekty Pomorza Szczecińskiego cechowały następujące właściwości: Konsekwentne przeprowadzenie kilku zmian typowych dla całego obszaru pomorskiego i dla połabszczyzny: rozwoju *TărT > TarT (gdzie T to spółgłoska przedniojęzykowa twarda), *l, *ĺ > oł, wprowadzenie protezy *o- > vo- (prelabializacja). Rozwój samogłosek nosowych i powstanie typu domk, kravc - wspólny z Pomorzem Środkowym, a w typie domk, kravc - wspólny także z kaszubszczyzną. Częściowe przeprowadzenie zmian takich, jak przegłos *ěT > 'aT, *ŕT > arT, przejście *ra- > re-, *ja- > je- oraz powstanie późniejszej oboczności tart || tert. Zmiany te mają szersze zasięgi także na polskim obszarze gwarowym. Sporadyczne ślady niektórych zmian typowych dla wschodniej części dialektów lechickich, tj.