Z kolei jako nieposiadające przyssawek nie biorą udziału w przemieszczaniu się.
Układ hemalny składa się z naczyń i zatok. Wypełnia je płyn ustrojowy zawierający celomocyty. U niektórych gatunków te bezjądrzaste komórki mogą zawierać hemoglobinę. Wymienia się wśród nich Hemipholis elongata. Dzieli się ona na 3 frakcje. U osobników dorosłych cechuje się ona umiarkowanym powinowactwem do tlenu, wyższym u młodych.
Układ oddechowy i wydalniczy Wymianę gazową prowadzą wężowidła poprzez nóżki ambulakralne oraz przez kieszenie oddechowe, w stosunku do których używa się także epitetów skrzelowe, płciowe, powłokowe. Rzeczone kieszenie ulokowane są u nasady ramion. Tworzą one wąskie szczeliny uchodzące na zewnątrz ciała szkarłupnia, a ściany ich, zaopatrzone w mięśnie, które kurcząc się wspomagają przepływ wody, pokrywa nabłonek rzęskowy, który również ten przepływ wytwarza. Zagrzebująca się w dnie morskim Hemipholis elongata zużywa 3,79±1,47 μmol tlenu na gram i godzinę, wielkość ta nie zależy istotnie od temperatury, hiperkapni, wyjęcia z dna, ani też potraktowania kwasem siarkowodorowym.
Kieszenie oddechowe pełnią też rolę w wydalaniu.