Lipowej mały|Urna z prochem z miejsca śmierci Czechowicza w kolumbarium cmentarza przy Lipowej w Lublinie (część wojskowo-komunalna) mały|Tablica z wierszem Józefa Czechowicza Cmentarz Lubelski na kolumbarium cmentarza przy ulicy Lipowej W miejscu zburzonej kamienicy po wojnie powstał plac nazwany imieniem Józefa Czechowicza. W 1969 roku odsłonięto tu pomnik poety.
Twórczość thumb|Pomnik Józefa Czechowicza na placu jego imienia w Lublinie
Po latach odkrywany jest jako jeden z najbardziej oryginalnych i indywidualnych poetów swego okresu.
Najbardziej charakterystycznym elementem jego wierszy jest asyndeton. Poeta stosował fonostylistykę dopiero później odkrytą w wierszach Mirona Białoszewskiego, a nawet w niektórych wierszach Cypriana Kamila Norwida. W swoich wczesnych wierszach poeta tworzy atmosferę oniryczną i spokojną, jednak niepozwalającą zatopić się do szczętu w sensualistycznym, erotycznym świecie. Silny jest w niej osobliwy niedosyt i freudowska sublimacja (wykorzystywanie swej erotyczności w stosunku do przedmiotów zastępczych, na przykład umiłowanie muzyki może być umiłowaniem erotycznym). Debiutował jako pisarz w 1923, publikując na łamach lubelskiego „Reflektora” utwór prozatorski pt. Opowieść o papierowej koronie, którego jednym z tematów jest niespełniona homoseksualna miłośćZob.