Antoni Władysław Emilian Białecki (ur. 11 czerwca 1836 w Warszawie, zm. 15 listopada 1912 w Jordanowicach koło Pruszkowa) – polski prawnik, publicysta oraz tłumacz.
Życiorys Był synem ziemianina Kazimierza i Domicelli z Bartoszewskich. Kształcił się w Gimnazjum Św. Anny w Krakowie, następnie podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim (1854). Przerwał studia z powodu choroby w 1856; wyjechał do Wielkopolski i odbył praktykę rolniczą w dobrach generała Chłapowskiego. Lata 1858–1860 spędził w Petersburgu, następnie powrócił do studiów prawa, tym razem w Heidelbergu. Na uniwersytecie w Heidelbergu obronił doktorat (1862, praca Istota i materyały prawa międzynarodowego). W 1872 obronił doktorat praw na uniwersytecie w Petersburgu (praca O znaczenii mieżdunarodnogo prawa i jego materiałow)Biogramy uczonych polskich, Część I: Nauki społeczne, zeszyt 1: A-J, Wrocław 1983..
W 1862 podjął pracę w Szkole Głównej Warszawskiej;