prowadził wykłady z teorii państwa i prawa, prawa międzynarodowego, historii nauk politycznych oraz etyki politycznej w Katedrze Umiejętności Społecznych i Administracyjnych (w latach 1866–1869 kierował tą Katedrą). W 1866 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. Brał udział w pracach nad ustawą o przekształceniu Szkoły Głównej Warszawskiej w Cesarski Uniwersytet Warszawski i po jej przeprowadzeniu kontynuował wykłady z prawa państwowego, międzynarodowego publicznego i administracyjnego na UW (do 1887) oraz kierował Katedrą Prawa Międzynarodowego. Do 1876 roku wykładał ekonomię polityczną w Szkole Handlowej im. Leopolda Kronenberga w WarszawieBolesław Miklaszewski, Szkoła Handlowa im. Leopolda Kronenberga, w: Leopold Kronenberg 1812-1878, oprac. Franciszek Doleżal, Warszawa 1922, s. 377..
Przez wiele lat prowadził badania nad źródłami i materiałami z zakresu prawa międzynarodowego. Wydawał m.in. rękopisy dzieł Jana Długosza, zachowane w bibliotekach w Petersburgu. Współpracował z „Tygodnikiem Ilustrowanym”, „Gazetą Lwowską”, „Teką Wileńską”, „Biblioteką Warszawską”, lwowskim „Dziennikiem Literackim”.