Wilkonice – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, w gminie Pępowo, położona o 5 km na południe od Pępowa.

Historia Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od początku XV wieku. Wymieniona w łacińskim dokumencie z 1310 „ bona Wilkonis”, 1399 „Vilkonicz”, 1404 „Wilkouicze”, 1412 „Vilkouicze”, „w Wilkouiczy”, 1414 „Vilconicze”, 1428 „Wylczonicze”, 1428 „Wilkonycze”, 1428 „Wylconicze Stare”, 1466 „Wylkowycze”, 1489 „Maius Wylkonycze”, 1493 „Vylkonycze Maius”, 1510 „Vilkonicze”, 1522 „Maius Vilkonicze” 1531 „Wylcowycze Maius et Minus”, 1570 „Wilkonicze Wielgie”.

Miejscowość była wsią szlachecką należącą do szlachty wielkopolskiej z rodu Wilkońskich, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko, a część wsi od 1520 należała do Miaskowskich. W 1474 wieś leżała w powiecie kościańskim Korony Królestwa Polskiego.

Pierwsza wzmianka pochodzi z 1310 kiedy książę wielkopolski i głogowski Henryk ustanowił dystrykt prowincjonalny w Poniecu, a w jego granicach znalazły się m.in. „dobra Wilka” jak zanotowano wówczas Wilkonice.