W latach 1393–1394 przy okazji dwóch procesów sądowych odnotowany został właściciel we wsi Stanisław Wilkoński. Pierwszy raz jako świadek, a drugi w 1394 jako strona procesu z kmieciem Piotrem dowodząc, że nie ukradł mu konia. W 1394 dwukrotnie odnotowano również Mikołaja Wilkońskiego z Wilkowa prawdopodobnie brata Stanisława, który uzyskał na Jaczku 4 grzywny czynszu z tytułu poręki. W 1399 Święchna toczyła proces z Dziersławem oraz jego bratem Michałem o 1/3 Wilkonic.
W latach 1404–1420 odnotowano właściciela we wsi Mirosława Mirona Wilkońskiego. W 1404 toczył proces ze Stanisławem Żydówką z Rogaczewa Wielkiego, który poręczył za swoich bratanków, że nie będą oni niepokoić Mirosława, a także wystawił na piśmie w tej sprawie stosowne oświadczenie. W 1411 Mirosław Wilkoński toczył sprawę sądową z Wincentym Pasierbickim, w którym bronił się przed zarzutami najazdu na jego dwór, rąbania wrót oraz przeklinania. W 1412 toczył kolejny proces z Sędziwojem z Wilkonic, w którym świadkowie zeznali na jeko korzyść, że Gdobert zastawił Mirosławowi swoją część wsi Wilkonice za 3,5 grzywny. W 1414 Miron wraz z Janem z Wilkonic toczył proces przeciw Bieniuszy z Ciechniowa w powiecie kaliskim o 20 grzywien szer. groszy posagu, który jej matka wniosła do Wilkonic.