W 1415 trzykrotnie stawiał w tej sprawie świadków w procesie z Bieniuszą Ciechniowską.
Miejscowość odnotowano również w historycznych rejestrach poborowych. W 1510 we wsi odnotowano 5 szlachciców oraz brak kmieci. W 1563 miał miejsce pobór z działu Jerzego Miaskowskiego od dwóch komorników oraz pól zamienionych na folwark. W 1567 pobrano podatki z działu Stefana Bartoszewskiego od dwóch zagrodników. W 1576 pobór miał miejsce od 3 zagrodników z działu Seweryna i Adriana Miaskowskich. W 1580 pobór odbył się z części należącej do Macieja Wilkońskiego od roli dworskiej („ab aratro curiae proprio”) oraz od 3 zagrodników wymłóckowych, z działu Jana Miaskowskiego od dwóch zagrodników, z działu Jakuba Wilkońskiego od roli dworskiej i od jednego zagrodnika, z działu Wojciecha Wilkońskiego od roli dworskiej, od jednej biednej komornicy i od jednej komornicy z bydłem. W latach 1580–1594 działy we wsi Wilkonice posiadali w 1580 Jan Miaskowski, w latach 1580-1581 jeden łan należał do Jakuba Wilkońskiego, w 1580 Maciej Wilkoński posiadał 0,5 łana, w 1580 Wojciech Wilkoński połowę łana. Majętności posiadał również Seweryn Miaskowski.