U schyłku II wojny światowej, po wkroczeniu do Tarnowskich Gór Armii Czerwonej, lokatorów wysiedlono, a budynek podpalono. Jego ruiny stały do 1952 roku, po czym zostały rozebrane, a w miejscu kamienicy zbudowano czteropiętrowy dom.
W 1874 roku na ufundowanej przez władze miasta na cele edukacyjne parceli po stronie wschodniej obecnego placu Wolności wzniesiono gmach gimnazjum realnego wraz z salą gimnastyczną – w międzywojniu Państwowe Gimnazjum Męskie im. Księcia Jana II Opolskiego, a obecnie II Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Staszica.
W 1886 roku przy południowej pierzei placu w ciągu Wilhelmstrasse (pol. „ul. Wilhelma”, obecnie ul. Piastowska) stolarz Carl Dominik założył swoją fabrykę mebli. Część zabudowań, rozbudowanych w 1917 roku o bogato zdobioną trzykondygnacyjną kamienicę w stylu secesji, stoi w tym miejscu do dzisiaj.
Z inicjatywy i przy współfinansowaniu przez tarnogórzan wybudowano w latach 1896–1897 i ustawiono na pustym placu pomnik z posągiem cesarza Wilhelma I, będący jednocześnie formą upamiętnienia mieszkańców powiatu tarnogórskiego poległych w wojnach toczonych przez Prusy z Danią, Austrią i Francją w latach 1864, 1866 oraz 1870–1871;