W okresie Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej w pojezuickich budynkach mieściły się urzędy państwowe. Zarówno wieża przed kolegium, jak i sam budynek klasztorny, zostały spalone w czasie drugiej wojny światowej i ostatecznie zburzone w latach pięćdziesiątych. W 1951 roku przebudowano katedrę na kompleks sportowy towarzystwa „Spartak”: rozebrano kościelne wieże, dobudowano do katedry nową fasadę w stylu „klasycyzmu stalinowskiego”, zniszczono figurowy attyk nad absydą, kopuły nad bocznymi kaplicami; wnętrze świątyni podzielono stropami na kilka pięter. Budynek byłej szkoły jezuickiej (późniejsza siedziba gubernatora) w 1968 roku został przebudowany i zmodernizowany w czterokondygnacyjny gmach i przeznaczony na szkołę muzyczną. 15 grudnia 1993 roku kościół pojezuicki został zwrócony wiernym. Jego wygląd zewnętrzny przywrócono do pierwotnego kształtu. Trwają prace restauratorskie nad wnętrzem świątyni.