Pędzenie bimbru było na ziemiach polskich zakazane i zwalczane co najmniej od połowy XIX wieku. W II Rzeczypospolitej wprowadzono monopol państwa na produkcję spirytualiów, początkowo w wybranych województwach, a następnie na terenie całego krajuRozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 26 marca 1927 r. o monopolu spirytusowym () oraz Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. o monopolu spirytusowym ().. Produkcja bimbru była surowo karana zarówno w II RP i w okresie PRLKolejne akty przewidujące kary za produkcję bimbru: Ustawa karna skarbowa z dnia 2 sierpnia 1926 r. (), Ustawa z dnia 18 marca 1932 r. karna skarbowa () (art. 77), Dekret Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 3 listopada 1936 r. Prawo karne skarbowe () (art. 66), Dekret PKWN z dnia 12 grudnia 1944 r. o zwalczaniu potajemnego gorzelnictwa (), Dekret z dnia 11 kwietnia 1947 r. Prawo karne skarbowe (), Dekret z dnia 24 czerwca 1953 r. o wyrobie i przerobie spirytusu (), Ustawa z dnia 22 kwietnia 1959 r. o zwalczaniu niedozwolonego wyrobu spirytusu (), Ustawa karna skarbowa z dnia 13 kwietnia 1960 r. (), Ustawa karna skarbowa z dnia 26 października 1971 r. ().
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bimber · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.