Obecnie istniejąca budowla pochodzi zasadniczo z XIV w. i została wzniesiona w stylu późnogotyckim; prezbiterium powstało na początku XIII w. natomiast nawy i transept na początku XIV w. Materiałem budowlanym był miejscowy piaskowiec. Prezbiterium było prosto zamknięte, jednonawowe, z bocznymi kaplicami po bokach, co na zewnątrz sprawiało wrażenie trzynawowego, bazylikowego założenia z jednonawowym transeptem, gdzie prezbiterium i nawa główna miały tę samą szerokość. Prezbiterium przekryto sklepieniem krzyżowym, wspartym na konsolach. Oświetlenie zapewniały ostrołukowe okna umieszczone tuż pod sklepieniami ale ponad nawami bocznymi (patrząc z zewnątrz). Zachowane detale oraz plan świątyni – prosto zamknięte i dłuższe niż nawa główna prezbiterium, wskazują na podobieństwo do angielskiego wczesnego gotyku. Podobne założenia odnaleźć można w niedalekim kościele klasztornym w Varnhem. Czas budowy prezbiterium przypadł na początek XIII w. natomiast korpus główny i transept to już I poł. wieku XIV, późny gotyk, najbardziej zbliżony do gotyku francuskiego, charakteryzujący się takimi detalami architektonicznymi jak: filary wiązkowe, maswerki, ostrołukowe portale, itp.