Godne uwagi są triforia, jedyne w Szwecji, których resztki wydobyto podczas prac restauracyjnych i które prawdopodobnie nigdy nie były ukończone a nawet zamurowane pod koniec średniowiecza, gdy ściany świątyni groziły zawaleniem. Ornamentyka naw wykazuje zmienność stylów i technik wykonawczych, wskazujących na przerwę w budowie, przypuszczalnie w związku z epidemią czarnej śmierci szalejącej w Europie w XIV w.
Katedra na przestrzeni dziejów była wielokrotnie niszczona i restaurowana, m.in. po wojnach z Danią i po pożarach, które nie oszczędzały miasta.
Katedra po reformacji thumb|Katedra w Skarze na rycinie Erika Dahlbergha, Suecia Antiqua et Hodierna, wykonanej prawdopodobnie w latach 1690-1710. Po spustoszeniu dokonanym przez Duńczyków w 1566 nawy katedry przekryto trzema sklepieniami gwiaździstymi, które dotrwały aż do restauracji przeprowadzonej u schyłku XIX w.