Przed restauracją plan katedry przedstawiał, pominąwszy XIX-wieczne zmiany, założenia świątyni gotyckiej. Architekt i konserwator Helgo Zettervall nadzorował w latach 1886-1894 kompleksową restaurację i przebudowę katedry. Koszty tego przedsięwzięcia wyniosły 525 882 ówczesnych koron szwedzkich. W efekcie katedrze nadano wygląd gotyckiej, trzynawowej bazyliki z parą wież od zachodu, wysokich na 65 m, pokrytych blachą miedzianą. Fasady transeptu są zwieńczone pinaklami, natomiast prosto zamknięte prezbiterium jest oflankowane dwiema niewielkimi wieżyczkami, pochodzących z czasów średniowiecza. W północnej z nich zachowały się schody, które kiedyś prowadziły na wyższą kondygnację nawy północnej.
Wewnątrz budowli ściany naw i prezbiterium charakteryzują się zachowanymi triforiami. W ramionach transeptu wybudowano empory. Materiałem budowlanym był piaskowiec z miejscowości Broddetorp. Jednolity architektonicznie wygląd katedry został osiągnięty dzięki zachowaniu średniowiecznego korpusu świątyni oraz zastosowaniu rozwiązań architektury gotyckiej podczas kompleksowej przebudowy prezbiterium. Dla zachowania czystości stylu poświęcono naleciałości z późniejszych dobudówek i przebudów, wyburzając m.in. średniowieczne kaplice i barokowy szczyt południowego ramienia transeptu, wzniesiony w poł. XVIII w.