Pośród wszystkich przebudów, jakim katedra była poddawana w następnych stuleciach najważniejsza była ta, która miała miejsce w poł. XVIII w. Padła wówczas propozycja zasadniczej przebudowy wnętrza katedralnego. Dokonał tego w 1759 architekt Carl Johan Cronstedt. Obowiązującym wzorcem, jeśli chodzi o artykulację fasady katedry, stał się wówczas rzymski barok. Brak środków finansowych nie pozwolił na zrealizowanie do końca tego projektu. Kolejna propozycja przebudowy, tym razem w stylu neoklasycystycznym, wyszła od architekta francuskiego pochodzenia Louisa Jean Desprez’a; jej efektem stała się przebudowa w 1809 zachodniej fasady z płasko zakończonymi wieżami. Zyskały one wówczas żartobliwe określenie "Skara byxor" (pol. "Spodenki ze Skary").
W 1839, w trakcie kolejnej restauracji, przebudowano prezbiterium na trzynawowe. Usunięto jednocześnie z katedry część płyt nagrobnych.
Restauracja katedry pod kierunkiem Zettervalla thumb|Wygląd katedry w 1864, na osiem lat przed wyburzeniem wieży północnej. Podczas restauracji katedry pod kierunkiem Zetterwalla wzniesiono nową wieżę. Wyburzeniu uległ również widoczny barokowy szczyt transeptu, zbudowany po 1760