To wyposażenie katedry przetrwało do dziś.
Czasy powojenne thumb|Nowa zakrystia W latach 1956–1957 dobudowano do prezbiterium od wschodu nową, dwukondygnacyjną zakrystię, co planowano już przy okazji restauracji w 1915, ale zaniechano z powodu sprzeciwów ze strony rady kościelnej. Po wybudowaniu zakrystii pierwotne założenie katedry na planie krzyża greckiego uległo modyfikacji, ponieważ oś wschód-zachód stała się dłuższa od osi północ-południe. Z drugiej strony jednak oznaczało to przywrócenie symetrii w planie świątyni, bowiem pierwotne założenie centralne zostało naruszone poprzez wybudowanie wieży od zachodu.
Restauracja w 1965 thumb|Widok na prezbiterium i ołtarz główny po restauracji 1965-1967 thumb|Nowy stół ołtarzowy z wiszącym nad nim szklanym krucyfiksem W latach 1965–1967 miała miejsce gruntowna restauracja wnętrza katedry. Nadzorował ją architekt Kurt von Schmalensee. W związku z wybudowaniem zakrystii przesunięto ścianę działową prezbiterium bardziej na wschód. Miało to na celu przywrócenie proporcji założenia centralnego, jakie pierwotnie miała katedra. Podczas prac restauracyjnych usunięto też pierwotną, geometryczną ornamentację sklepienia nad absydą w formie sześciokątów i rombów, pochodzącą z 1793. Usunięto też obiegający świątynię fryz ząbkowy z 1915, pozostawiając go jedynie w prezbiterium.