Przywrócono za to pierwotny, XVIII-wieczny wystrój malarski w barwach złoto-białych, jaki istniał m.in. w prezbiterium po zakończeniu restauracji pod kierunkiem Palmstedta.
W czasie restauracji położono w katedrze nową, kamienną posadzkę. Obniżono przy tym poziom posadzki w prezbiterium, chcąc wyrównać ją z pozostałą częścią świątyni i przywrócić przez to proporcje symetrii założenia. Zlikwidowano też niską balustradę dzielącą prezbiterium od nawy głównej. Wstawiono jednocześnie nowy, wykonany z wapienia gotlandzkiego, modernistyczny stół ołtarzowy, ulokowany na pograniczu nawy głównej i prezbiterium. Stół ten, stojący na trzystopniowym podwyższeniu, składa się z dużej, kamiennej płyty w kształcie prostokąta spoczywającej na dwóch, prostych w formie, szerokich filarach. Nad stołem zawieszono nowoczesny krucyfiks w formie krzyża łacińskiego wykonany z oszlifowanego szkła artystycznego. Nad sklepieniem zawieszono nowe, żyrandole, a otwory, w których one wiszą, używane są do wentylacji wnętrza. W prezbiterium pojawiły się też nowe organy. Znajdują się one z prawej strony stołu ołtarzowego, pomiędzy nawą główną a prezbiterium. Tron biskupi, który przedtem znajdował się w tym miejscu, ustawiony został za organami.