Nazewnictwo Nazwa Nubia zaczęła być stosowana w okresie rzymskim. Wywodzi się najprawdopodobniej od starożytnego egipskiego nb (pol. złoto) i oznacza „Kraj Złota” lub też od greckiej nazwy Noubades (pol. Nobadowie) stosowanej dla określenia ludności, która sprowadziła się do Nubii w IV w. p.n.e.
Starożytni Egipcjanie nazywali Nubię Górną m.in. Ta-Setiu – „Krajem Łuczników” lub Ta-Nahesi – „Krajem Wędrownych Łuczników”. Jej północny region nazywano od okresu Średniego Państwa WawatemLobban podaje, że nazwa Wawat stosowana była na określenie przynajmniej północnego regionu Nubii Dolnej. Patrz Lobban (2003). Encyklopedia Britannica podaje, że Wawat rozciągał się od II do I katarakty, patrz Britannica (2016). a region południowy – Kuszem.
W okresie Nowego Państwa Nubia znana była pod nazwą Kusz, która wzmiankowana jest w Starym Testamencie w Księdze Rodzaju (Rdz 10,6–7).
Nubia Dolna nazywana była przez starożytnych Greków i Rzymian Dodekaszoenos, a przez Arabów Butn Al-Hajr – „Brzuch Kamieni”. Grecy nazywali Nubię również Etiopią lub Meroe.
Królestwa Nobatii, Makurii i Alodii określano mianem chrześcijańskiej Nubii, a nazwę Nubia stosowano dla całego regionu od średniowiecza do XIX wieku. W XIX wieku zaczęto stosować nazwę Sudan od arabskiego Bilad as-Sudan (pol.