Jeśli przyjmiemy, że jednostka uznaje ograniczenia wolności narzucane przez inny podmiot za swoje własne, i utożsamia je z „wyzwoleniem”, to można dojść albo do wewnętrznie sprzecznej koncepcji dwóch jaźni w jednym podmiocie, albo do przyjęcia wyimaginowanego „ja transcendentnego”, również jest wewnętrznie sprzeczne. Jeśli natomiast jednostka sama rezygnuje z wolności negatywnej (bez względu na powód), to tym samym grzebie indywidualną wolność konstytuującą jej człowieczeństwo.
Krytyczne ujęcie berlinowskiej koncepcji wolności