W latach 1922–1932 był pierwszym zastępcą prezesa Dzielnicy Śląskiej „Sokoła”, a w latach 1932–1939 prezesem. Przyczynił się do wznowienia działalności TCL i chóru „Ogniwo”, działając we władzach okręgu Związku Śląskich Kół Śpiewaczych w Bytomiu i Katowicach. Przyczynił się również w 1919 r. Do założenia Stowarzyszenia Kupców Polskich w Katowicach, będąc jego prezesem w latach 1924–1939. Założył dziennik „Goniec Śląski” i miesięcznik „Śląskie Wiadomości Gospodarcze”. Ponadto należał do Izby Przemysłowo-Handlowej, był sędzią handlowym przy Wydziale Handlowym oraz ławnikiem przy Izbie Karnej Sądu Okręgowego w Katowicach. W latach 1926–1938 był prezesem Związku Towarzystw Kupców Polskich w woj. śląskim, zastępcą prezesa Związku Właścicieli Domów i Gruntów w województwie śląskim, a także zastępcą prezesa tej organizacji dla miasta Katowic.

Podczas II wojny światowej był dwukrotnie aresztowany, przebywając każdorazowo po kilka miesięcy w więzieniu w Katowicach i obozie w Oświęcimiu. Po zwolnieniu z obozu dostał nakaz od Gestapo opuszczenia Górnego Śląska. Przeniósł się do Wsoli (pow. Radomski) a później do Wapienicy k. Bielska.