Za rozprowadzanie krytycznego wobec proboszcza bełckiego (za jego germanizatorską postawę) egzemplarza „Górnoślązaka” odbył od lipca 1903 do stycznia 1904 karę więzienia.
W latach 1914–1918 walczył w I wojnie światowej na froncie zachodnim.
Zaraz po wojnie w latach 1918–1921 brał czynny udział w politycznej i zbrojnej walce o przyłączenie Górnego Śląska do Polski. Dzięki jego inicjatywie i działalności organizacyjnej wiele tysięcy członków „Sokoła” znalazło się w szeregach Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska. W okresie plebiscytu reprezentował „Sokoła” w Polskim Komitecie Plebiscytowym w południowej części Katowic. Podczas III powstania śląskiego zasłużył się jako działacz katowickiego oddziału Polskiego Czerwonego Krzyża, zajmując się zaopatrywaniem ludności polskiej w artykuły pierwszej potrzeby, żywność itp.
W marcu 1919 r. objął funkcję dyrektora Oddziału Śląskiego Towarzystwa Banku Wzajemnych Ubezpieczeń „Vesta” w Poznaniu z siedzibą w Katowicach i pełnił ją do 1939 r. W latach 1924–1939 był radnym miejskim w Katowicach. Dzięki jego staraniom w 1919 r. powstał Zarząd Górnośląskiego Banku Handlowego w Bytomiu, przeniesiony w 1922 r. do Katowic, którego został prezesem Rady Nadzorczej.