Około 30 dag szczawiu ogrodowego pozwala przygotować kilkulitrowy garnek zupyPrzepis w KwestiaSmaku.com, dostęp 2010-04-16.
Liście szczawiu zawierają szczawian potasu, który wiążąc się w organizmie z wapniem, tworzy nierozpuszczalny i nieprzyswajalny szczawian wapnia. Z tego powodu spożywanie zbyt dużych ilości szczawiu nie jest wskazane, zwłaszcza w przypadku osób cierpiących na kamicę nerkową, reumatyzm czy artretyzm.
Przygotowanie zupy thumb|200px|Zupa szczawiowa z ziemniakami, kukurydzą i czerwoną fasolą
Zupę szczawiową spotyka się w dwóch podstawowych wersjach: jako zupę na wywarze mięsnym podawaną na ciepło; jako zupę-chłodnik z minimalnym użyciem tłuszczu.
Podstawę zupy szczawiowej na ciepło stanowi wywar mięsno-warzywny (bulion, rosół), do którego pod koniec gotowania dodaje się pokrojony szczaw. Warzywa korzeniowe, takie jak ziemniaki i marchew, muszą się ugotować wcześniej, ponieważ po zakwaszeniu wywaru mimo długiego gotowania pozostaną twarde. W różnych odmianach tej zupy szczaw bywa przed dodaniem do wywaru przepuszczany przez maszynkę, albo pokrojony i podsmażany krótko na niewielkiej ilości masła. Zupa na koniec bywa najczęściej zabielana kwaśną śmietaną, a kwaśność regulowana sokiem z cytryny.