Ludovico Scarfiotti (ur. 18 października 1933 w Turynie, zm. 8 czerwca 1968 w Rossfeld) – włoski kierowca wyścigowy, syn współzałożyciela firmy Fiat. W 1962 zdobył tytuł mistrza Europy w wyścigach górskich, w 1963 wygrał 24h Le Mans, następnie zadebiutował w Formule 1. Wziął udział w 12 Grand Prix, wygrywając jedno z nich. Łącznie zdobył 17 punktów. Zdobył nagrodę dla najlepszego włoskiego kierowcy wyścigowego w latach 1962 oraz 1965.
Samochody sportowe thumb|left|Scarfiotti na Nürburgringu w 1964 roku W październiku 1962 roku Scarfiotti uczestniczył w wyścigu 1000 km Paryża. Zajął w nim trzecie miejsce, wspólnie z Colinem Davisem. Wyścig wygrali bracia Pedro i Ricardo Rodríguezowie. W czerwcu 1963 roku wspólnie z Lorenzo Bandinim Scarfiotti wygrał wyścig 24h Le Mans (średnia prędkość 189,9 km/h na dystansie 4558 km), dzięki czemu wygrał 20 000 dolarów; było to czwarte zwycięstwo Ferrari w tym wyścigu z rzędu.
W 1965 roku wspólnie z Johnem Surteesem wygrał Ferrari 330 P2 Spyder wyścig 1000 km Nürburgring;