kierowcy ci osiągnęli czas 6 godzin, 53 minuty i 5 sekund, co dało średnią prędkość 145,58 km/h. Rok później Scarfiotti z Bandinim zajęli w tym wyścigu drugie miejsce ze stratą 90 sekund do zwycięzcy. Wyścig wygrali Phil Hill i Joakim Bonnier na Chaparralu napędzanym silnikiem Chevrolet o pojemności 5,4 litra (Ferrari Scarfiottiego i Bandiniego miało silnik o pojemności 2 litrów). Chaparral posiadał automatyczną skrzynię biegów, co nigdy wcześniej nie zdarzyło się w wyścigach w Europie.
Surtees zerwał stosunki z Ferrari po ich decyzji, że w wyścigu 24h Le Mans 1966 zastąpi go Scarfiotti. Włoch został sklasyfikowany w tym wyścigu na 31 pozycji, wycofując się po 123 okrążeniach. W maju 1967 Scarfiotti wspólnie z Mikiem Parkesem ścigał się Ferrari P4 w wyścigu 1000 km Spa. Ukończyli oni ten wyścig okrążenie za zwycięzcami, Jackym Ickxem oraz Richardem Thompsonem.
Scarfiotti brał udział również w takich zawodach jak Canadian-American Challenge Cup (1967) czy Targa Florio (1968).
Formuła 1 Pod koniec 1962 roku Enzo Ferrari wyznaczył Scarfiottiego jako kierowcę Ferrari na sezon 1963 wraz z Surteesem, Willym Mairessem, Bandinim i Nino Vaccarellą.