right|160px|Herb Ostoja Stanisław Błociszewski herbu Ostoja (ur. 8 maja 1804 w Rogowie, zm. 21 stycznia 1888 w Grzybowie) – oficer, powstaniec, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Mateusza i Barbary z Pruskich. Służył w wojsku pruskim; w 1827 został mianowany oficerem obrony krajowej (landwery). Gdy po wybuchu powstania listopadowego powołano go do pruskiego wojska, udał się do więzionego w Głogowie gen. Jana Nepomucena Umińskiego i przyczynił się do jego ucieczki z twierdzy. Sam również opuścił szeregi pruskie i razem z Umińskim wyruszył do Warszawy.

Za dezercję z wojska pruskiego skazano go na śmierć i wyrok wykonano in effige (po odczytaniu wyroku zaprowadzono skazańców pod szubienicę, na której przyczepione były ich portrety, tu odczytano po raz wtóry wyrok królewski. Oprawca zdjął portrety i podeptał je, chorągwiami wywijano ponad głowami skazańców.)

W Warszawie wstąpił do pułku poznańskiego, skąd odkomenderowano go na adiutanta gen. Bukowskiego, a następnie przeniesiono do 2. pułku. W uznaniu waleczności otrzymał Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari;