Atak nie powiódł się, podobnie jak natarcie piechoty, odrzuconej celnym ogniem artylerii i muszkietów szwedzkich. Uciekającego przeciwnika ścigała kawaleria prowadzona przez Gustawa Adolfa. Strona katolicka poniosła dotkliwe straty a od zupełnej klęski uchronił ją zapadający zmrok. Ranny Johan von Tilly uciekł do Halle. Szwedzi zwycięstwo osiągnęli przede wszystkim przy pomocy piechoty ustawionej w dwie linie oraz zdolności manewrowej swoich oddziałów.
Strona katolicka straciła 7000 zabitych i 6000 rannych lub wziętych do niewoli. W ręce zwycięskich Szwedów dostała się też cała artyleria, tabory i 90 sztandarów pułkowych. Straty szwedzkie natomiast wynosiły mniej niż 2000 zabitych, zaś saskie 2 000.
W wyniku ran odniesionych w bitwie 19 września 1631 zmarł Adolf, książę Holsztynu, jeden z dowodzących wojsk cesarskich.
Konsekwencje
Zwycięstwo Szwedów pod Breitenfeld zmieniło układ sił w wojnie trzydziestoletniej. Historyk protestantyzmu uznał, że zwycięstwo to ochroniło protestancką Europę od: groźby władzy jezuitów. Sukces Gustawa Adolfa przyczynił się do znacznego wzrostu siły i prestiżu Szwecji, czyniąc z niej jedną z wiodących potęg europejskich w ciągu następnych pięćdziesięciu lat.