Po śmierci męża w 1885 czasowo odsunęła się od Mendelsona. Pojawiły się też problemy natury finansowej, skończył się stały dopływ poważnych środków pieniężnych męża. Otrzymywała w tym czasie jedynie zasiłki od ojca, który wkrótce także zmarł. Zimą 1885/1886 przebywała w Genewie, gdzie organizowała akcję wydawniczą poświęconą propagandzie procesu Proletariatu.

W latach 1886–1888 kontaktowała się stale z działaczami polskimi w Rosji, zasilała wydawnictwami ruch socjalistyczny w Galicji i Poznańskiem. W lipcu 1887 wraz z Mendelsonem i Dębskim udali się nielegalnie do Rosji (Ryga, Kowno, Wilno, Petersburg i Kijów), gdzie próbowali odbudować działalność Proletariatu. Uzyskane wówczas znaczne środki finansowe od rodziny męża przeznaczała na cele organizacyjne. W drodze powrotnej z Rosji zatrzymała się w Warszawie, gdzie nawiązała kontakt z przyszłymi twórcami II Proletariatu. We wrześniu 1887 powróciła do Paryża i Genewy, gdzie brała udział w spotkaniu z emisariuszami warszawskimi, m.in. Ludwikiem Kulczyckim. Weszła w skład centralizacji II Proletariatu Paryżu.

W 1889 zdecydowała się, wbrew opinii rodziny, poślubić Stanisława Mendelsona.