Pod koniec 1884 przeniosła się wraz z Mendelsonem (zwolnionym wówczas z więzienia) i Dębskim już na stałe do Paryża, pozostawiając drukarnię w Genewie. W Paryżu, gdzie kontynuowała studia medyczne, a także nauki ścisłe, przebywała w latach 1885–1890. Był to też okres jej ogromnej aktywności społeczno-rewolucyjnej. Jej mieszkanie przy Avenue l'Observatoire, a od roku 1887 przy bulwarze de Latour-Maubourg, w którym wydawała środowe przyjęcia, było uważane za „salon polityczny czerwonej Europy”. Bywali tam niemal wszyscy wybitni działacze polskiego i międzynarodowego ruchu socjalistycznego, m.in. Ludwik Krzywicki, Witold Piekarski, Stanisław Padlewski, Aleksander Janowicz, Leon Winiarski, Antoni Złotnicki czy Piotr Ławrow, Jerzy Plechanow, Mikołaj Rusanow, Georg Vollmar, Edward Bernstein, August Bebel, Karol Kautsky, Paul Lafargue, Alexandre Millerand, Édouard Vaillant, politycy (Georges Clemenceau), dziennikarze, ludzie nauki i sztuki (Henri Poincaré, Aleksander Rajchman, Władysław Górski czy Gabriela Zapolska).