Paleozoik i mezozoik Współczesny krajobraz Kłodzka jest następstwem wielokrotnie powtarzających się i zróżnicowanych procesów zachodzących w tym miejscu w skorupie ziemskiej, które miały ścisły związek z obszarem całych Sudetów. Ustalenia dotyczące najstarszych dziejów geologicznych Kotliny Kłodzkiej, dotyczą początku paleozoiku (570–500 mln lat). Rozciągało się tu wtedy morze o charakterze geosynkliny, które cechowało się dużym zróżnicowaniem w jego poszczególnych częściachK. R. Mazurski, Budowa geologiczna Ziemi Kłodzkiej, Materiały Krajoznawcze, VI: 1977, s. 38–48.. Między kambrem a ordowikiem (500–440 mln) doszło do ruchów górotwórczych, w wyniku których starsze osady z dna kotliny zostały intensywnie przefałdowane wraz ze znacznie starszymi skałami krystalicznymi podłożaW. Walczyk, Sudety, Warszawa 1968, s. 51.. W czasie kończących się ruchów kalcedońskich dało się zauważyć spłycenie basenów morskich i częściowa regresja zalewuPrzewodnik geologiczny po Sudetach, pod red. W. Grocholski, Warszawa 1969, s. 69.. Początek karbonu (240–285 mln lat) przyniósł ze sobą początek wielkich zmian w tym rejonie Sudetów, w wyniku których doszło do rozwoju niecki śródsudeckiej na północny zachód od Kłodzka.