FEC umożliwia zatem korekcję błędów na podstawie dostępnej redundancji, natomiast ARQ zapewnia możliwość ponownego przesłania danych w przypadku, gdy nie udało się ich poprawnie zdekodować. Połączenie obu mechanizmów zwiększa niezawodność transmisji, szczególnie przy występowaniu zakłóceń.
Skuteczność HARQ można zwiększyć poprzez wykorzystanie informacji uzyskanych podczas nieudanej transmisji w kolejnych próbach dekodowania. Odbiornik może przechowywać informacje z wcześniejszych transmisji i łączyć je z informacjami uzyskanymi podczas retransmisji. W zależności od sposobu wykorzystania tych informacji wyróżnia się dwa podstawowe warianty HARQ:
Chase combining (CC) – polega na łączeniu informacji odebranych podczas kolejnych transmisji tego samego zakodowanego bloku przed jego ponownym dekodowaniem. Odbiornik zachowuje informacje z wcześniejszych, nawet nieudanych transmisji, a następnie łączy je z informacjami uzyskanymi podczas retransmisji. Poszczególne transmisje zawierają tę samą zakodowaną informację, więc takie łączenie zwiększa ilość dostępnej informacji wykorzystywanej podczas dekodowania, co może zapewnić zysk różnorodności (ang. diversity gain).