Incremental redundancy (IR) – polega na przesyłaniu w kolejnych retransmisjach nowych fragmentów informacji wynikających z zastosowanego kodowania zamiast ponownego przesyłania tej samej kopii zakodowanego bloku. Po każdej nieudanej transmisji odbiornik łączy nowo otrzymane bity nadmiarowe z informacjami uzyskanymi wcześniej. W efekcie wraz z kolejnymi retransmisjami rośnie ilość dostępnej redundancji, co zwiększa możliwość poprawnego zdekodowania danych.
Typy HARQ W literaturze wyróżnia się trzy typy HARQː
Typ Iː do danych dołączane są informacje umożliwiające wykrywanie błędów, takie jak CRC, a dane są kodowane za pomocą FEC przed transmisją. Po odebraniu transmisji odbiornik wykorzystuje kod korekcyjny do próby skorygowania błędów, a następnie sprawdza poprawność danych. Jeśli dane nie mogą zostać poprawnie zdekodowane, pakiet zostaje odrzucony, a odbiornik wysyła żądanie retransmisji, podobnie jak w klasycznym mechanizmie ARQ. Kolejne transmisje zawierają tę samą kopię zakodowanego pakietu i są dekodowane niezależnie od wcześniejszych prób. Odbiornik może zastąpić wcześniej odebraną kopię nową kopią i ponawiać proces do momentu poprawnego odebrania danych lub osiągnięcia ustalonego limitu liczby transmisji.