Wybrane publikacje mały|Grób Stefana Kieniewicza na cmentarzu Powązkowskim Opublikował ponad 500 prac naukowych, w tym: Społeczeństwo polskie w powstaniu poznańskim 1848 r. (1935), Adam Sapieha (1939), Rosja w XIX wieku (1948), Czyn polski w dobie Wiosny Ludów (1948), Oblicze ideowe Wiosny Ludów (1948), Konspiracje galicyjskie 1831–1845 (1950), Ruch chłopski w Galicji w 1846 r. (1951), Przemiany społeczne i gospodarcze w Królestwie Polskim (1815–1830). Wybór tekstów źródłowych (1951), Legion Mickiewicza 1848–1849 (1957), Samotnik brukselski: Opowieść o Joachimie Lelewelu (1960), Historia Polski 1795–1918 (1968), Powstanie styczniowe (1972), , Przesłanki rozwoju nauki polskiej w okresie międzypowstaniowym, „Studia i materiały z dziejów nauki polskiej”, Seria E, Z.5, (1973), Les insurrections polonaises du XIXe siècle et le problème de l’aide de la France, PWN, Warszawa 1971, Conférence au Centre Scientifique de Paris de l’Académie Polonaise des Sciences le 24 avril 1970, Les chances de l’insurrection polonaise de 1863, PWN, Warszawa 1973, Conférence au Centre Scientifique de Paris de l’Académie Polonaise des Sciences le 7 décembre (1973), Warszawa w latach 1795–1914 (1978, 1988;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Stefan Kieniewicz · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.