Dawniej władcy mieli zwyczaj przekazywania w dzierżawę różnych zamków i posiadłości rodom rycerskim, stąd też na terenach do nich należących w różnych zamkach zasiadali burgrabiowie (zarządcy zamku). Fürstenberg został ponownie odnotowany w zapisie rocznikarskim z 1355. Dotyczył poskromienia przez Bolka II jego zbuntowanych wasalów i przejęcia ich zamków: Książ, Cisy, Czarny Bór i Konradów, leżących w okolicach dzisiejszego Wałbrzycha. Miało bowiem dojść do buntu rycerskiego skierowanego przeciwko Bolkowi II, jednakże jego tło, jak i motywy akcji księcia nie są całkowicie jasne, choć niektórzy historycy twierdzą, iż miało to związek z układem sukcesyjnym zawartym przez niego z królem Czech. Twierdza Książ została wówczas odbita z rąk burgrabiego Kekelona von Czirn.
Kekelon po raz pierwszy jest wymieniony w źródłach historycznych z 1341, skąd pochodzi informacja o pełnionym przez niego stanowisku burgrabiego na Książu. Był rycerzem, który w świetle wcześniejszych dokumentów jawił się jako jedna z najznaczniejszych postaci w księstwie i zaufana osoba Bolka II.