Zdobią ją główki aniołków, postaci smoków i innych tworów.
Wewnątrz widoczna jest pompa wodna, jedno z pierwszych urządzeń tego typu na Śląsku.
Piękna Studnia stanowi dzieło niejednolite pod względem stylu. Bogactwo ozdób i motywów, wybujała fantazja i olśniewająca forma każą zaliczyć ją do sztuki barokowej, natomiast linearne ornamenty wypełniające konstrukcję kraty noszą raczej piętno renesansu. Można tu również odnaleźć charakterystyczne dla architektury gotyckiej kwiatony.
Historia Studnie miejskie pełniły w dawnych czasach niezwykle ważną rolę. Tylko one zapewniały mieszkańcom wodę pitną. Zawsze więc otaczano je troskliwą opieką, zwłaszcza w okresach najazdów i wojen. Podobnie rzecz się miała i w przypadku Pięknej Studni, znajdującej się obok nieistniejącego już dziś budynku, należącego do parafii św. Jakuba.
Według legendy podczas wojny trzydziestoletniej (1618-1648), oblegający Nysę Szwedzi usiłowali zmusić miasto do kapitulacji, zatruwając wszystkie studnie. Mieszkańcom udało się jednak odnaleźć podziemną żyłę wodną, z której doprowadzili wodę na ulicę Wrocławską. Ta jedyna wówczas w mieście nieskażona studnia była stale chroniona przez dwóch żołnierzy. Szpiegom szwedzkim udało się jednak uśpić czujność strażników i zatruć to ostatnie źródło wody pitnej.