Czupryna (także: wysokie polskie cięcie, podgolony łeb, łaszczówka) – rodzaj fryzury odznaczającej się podgoleniem na mniej więcej równej wysokości włosów na karku oraz nad uszami, niekiedy podgolenie sięgało nawet czubka głowy. Włosy niepodgolone były dłuższe. Czasem z włosów na głowie zostawał jedynie mały kłębek nad czołem, który mógł być również zaplatanyFrançoise de Motteville, Pamiętniki.. Wygląd czupryny ewoluował na przestrzeni wieków i – choć dziś jest kojarzona głównie z sarmatyzmem i polską szlachtą – istniała już o wiele wcześniej. Podobny styl podgalania głowy przyjął się na Ukrainie z tym, że Kozacy nie tylko podgalali wysoko karki, ale zaplatali na czubku głowy długi osełedec.
Historia podgolonego łba mały|Ikonografia przedstawiająca ślub Jadwigi z Andechs z XIV w. Po lewej stoją Polacy. Łaszcz żył dużo później, tak więc zwyczaj podgalania głowy oraz chusty na szyi (lub wokół głowy) musiał być znany już wcześniej, a fakt zapuszczenia brody przez Henryka męża Jadwigi był najwyraźniej tak niecodzienny, że nawet otrzymał przydomek „Brodaty”.