Mediewista Tomasz Jurek w swoim artykule pt. Fryzura narodowa średniowiecznych Polaków z książki Scriptura Custos Memoriae zwrócił uwagę na brak szerszych badań nad specyfiką fryzury średniowiecznych Polaków i stwierdził, iż opinie w tej kwestii bywały oparte na dość powierzchownych obserwacjachJako źródła T. Jurek podaje tu: A. Brückner, Encyklopedia staropolska, Warszawa 1991, t. I, kol. 346, t. II, kol. 909–910: „nosili wówczas Polacy długie włosy na ramiona opadające”; K. Moszyński, Kultura ludowa Słowian, wyd. 2, Warszawa 1968, t. II, cz2, s. 61, 64–65; S. Trawkowski, Kultura Polski średniowiecznej X–XIII w., s. 64–65.. Według niego w średniowieczu strój i fryzura były ważnym czynnikiem określającym przynależność do danej społeczności i wspólnoty etnicznej, gdyż współcześni obserwatorzy często zwracali na to uwagę, jako na proprietates nationum (łac. „własność narodu”).
Średniowiecze a „wysokie polskie cięcie” Wyżej wspomniany Tomasz Jurek w swym artykule przytacza różnorakie dowody z niezależnych źródeł średniowiecznych.