Rumia nie jest administracyjnie podzielona na dzielnice. Współczesne miasto powstało z połączenia kilku dawnych wsi i osad, których nazwy do dziś funkcjonują zwyczajowo jako nazwy dzielnic i osiedli miasta:
Biała Rzeka Janowo Lotnisko Stara Piła Stara Rumia Szmelta Zagórze
Struktura powierzchni Według danych z 2025 Rumia ma obszar 30 km². Grunty leśne zajmują 1281,20 ha, co stanowi 42,5% powierzchni miasta.
Sąsiednie gminy Gdynia, Kosakowo, Puck (gmina wiejska), Reda, Wejherowo. mały|Rumia na niemieckiej mapie sztabowej, przed 1939
Historia VI–IV wiek p.n.e. – osada (wykopaliska) pochodząca z wczesnej epoki żelaza. 1223/1224 – pierwsza wzmianka w bliżej niedatowanym dokumencie, w którym książę pomorski Świętopełk nadaje wieś Ruminę opactwu cystersów z Oliwy. Klasztor pozostaje w jego posiadaniu do 1772. 1870 – doprowadzenie kolei. 1892 – wieś ma razem z folwarkiem 932 mieszkańców: 728 Kaszubów (709 katolików i 19 ewangelików), 201 Niemców (15 katolików i 186 ewangelików) oraz 3 Żydów. 1913 – we wsi jest 5 większych właścicieli ziemskich: Albert Dodenhoeft, A.Gerlach, Kurt Gerlach, Josef Kreft i Leo Kreft. 3 karczmarzy: Stanislaus Baranowski, Wilhelm Bombel oraz pani Markowz. Właścicielem młyna i tartaku jest R.H. Kuel, drugi tartak prowadzi Franz Stalinski.