Adolf Hitler kilkakrotnie podkreślał wartość potencjału przemysłowego Charkowa:
Od końca lipca 1941 r. Charków został poddany masowym atakom lotniczym Luftwaffe. Głównymi celami były obiekty kolejowe i wojskowe, obszary mieszkalne miasta oraz magazyny gotowych wyrobów najważniejszych przedsiębiorstw. Same fabryki pozostały praktycznie nienaruszone – Niemcy wyraźnie dążyli do utrzymania bazy produkcyjnej regionu przemysłowego Charkowa w celu jego wykorzystania na własne potrzeby.
Duże znaczenie Niemcy przywiązywali do Charkowa również jako do węzła transportowego, który kontrolował strategiczne kierunki Moskwy i Kaukazu. Posiadanie tego węzła umożliwiłoby nie tylko zablokowanie nieprzyjacielowi najkrótszej trasy transportu kaukaskiej ropy, ale także umożliwiłoby wykorzystanie go do przygotowania ataku sił Osi na obszary roponośne Kaukazu. Ponadto bliskość bogatych regionów rolniczych Ukrainy sprawiła, że Charków stał się centrum koncentracji zasobów żywnościowych, które planowano wysłać do Niemiec.